LIFESTYLE

PROMUJMY KARMIENIE PIERSIĄ

Korzyści zdrowotne wynikające z karmienia piersią są obopólne zarówno dla dziecka, jak i matki. Pokarm matki zawiera wszystkie niezbędne składniki, aby zaspokoić potrzeby dziecka w okresie wyłącznego karmienia piersią, jak też później wspiera wprowadzanie żywności uzupełniającej. Istotną rolę odgrywają składniki wspomagające odporność dziecka i wpływające na stan przewodu pokarmowego. Skład pokarmu ludzkiego podlega zmianom, które zależą od czasu trwania ciąży, okresu laktacji, fazy karmienia. Warto więc od początku zapewnić matkom karmiącym specjalistyczne i holistyczne wsparcie w podejmowaniu decyzji o karmieniu. W przypadku dzieci, u których karmienie mlekiem bezpośrednio z piersi nie jest możliwe należy szczególnie zadbać o stymulację laktacji i właściwe odciąganie pokarmu. Pamiętać należy, że zgodnie ze standardami WHO z 2008 roku wyłączne karmienie piersią, to też karmienie odciągniętym pokarmem matki.

 Instytucje sprzyjające karmieniu piersią

Na całym świecie podejmowane są inicjatywy mające na celu usprawnianie organizacji i wdrażanie praktyk sprzyjających karmieniu piersią, a w oddziałach intensywnej terapii noworodka mlekiem matki. Jedną z najważniejszych inicjatyw stworzonych przez WHO i UNICEF jest akcja „Szpital przyjazny dziecku”, która wspiera karmienie piersią i dotyczy donoszonych noworodków.

10 Kroków do udanego karmienia piersią

Każda placówka świadcząca usługi położnicze oraz prowadząca opiekę nad noworodkami powinna:

  1. Opracować (w formie pisemnej) procedury sprzyjające karmieniu piersią oraz zapoznać z nimi pracowników.
  2. Przeszkolić wszystkich pracowników w zakresie umiejętności niezbędnych do wdrożenia powyższego postępowania.
  3. Informować wszystkie kobiety w ciąży o korzyściach karmienia piersią oraz o tym, jak postępować w trakcie całego okresu karmienia.
  4. Pomagać kobietom w rozpoczęciu karmienia piersią w ciągu pierwszych trzydziestu minut od narodzin dziecka.
  5. Pokazywać matkom jak karmić piersią oraz jak podtrzymać laktację, nawet jeśli będą oddzielone od swoich dzieci.
  6. Nie podawać noworodkom żadnych pokarmów ani płynów poza mlekiem kobiecym, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymagają tego względy medyczne.
  7. Stosować system „rooming-in” pozwalający matkom i dzieciom pozostawać przez całą dobę razem.
  8. Zachęcać kobiety do karmienia piersią „na żądanie”.
  9. Nie podawać niemowlętom karmionym piersią smoczków ani żadnych innych uspokajaczy.
  10. Sprzyjać powstawaniu lokalnych grup wspierających karmienie piersią oraz kierować do nich kobiety opuszczające oddział położniczy.

Standard opieki okołoporodowej w zakresie karmienia piersią
Często o tym, jak będzie przebiegała laktacja decydują pierwsze godziny i dni po porodzie. W Polsce od 1 stycznia 2019 roku obowiązuje rozporządzenie Ministra Zdrowia, w którym ustalono nowe standardy postępowania oraz procedury medyczne, które w sposób kompleksowy obejmują organizację opieki sprawowanej nad kobietą w okresie ciąży, porodu, połogu oraz nad noworodkiem. Nowy standard wspiera karmienie piersią przez zapewnienie właściwej organizacji i warunków prawidłowej laktacji i odżywiania noworodka, w tym:

  •  właściwą edukację przedporodową dotyczącą wsparcia w laktacji i rozwiązywania problemów z nią związanych;
  • wzmocnienie znaczenia nieprzerwalnego kontaktu noworodka z matką bezpośrednio po porodzie (kontakt „skóra do skóry”), aby jak najszybciej zainicjować pierwsze karmienie;
  • dostarczenie matce przez położną informacji spójnych i zgodnych z aktualną wiedzą na temat laktacji w zakresie korzyści i metod karmienia piersią;
  • podawanie sztucznego mleka początkowego na zlecenie lekarza lub zgodnie z decyzją matki, po wcześniejszym udzieleniu jej informacji o takim żywieniu;
  •  zapewnienie każdej potrzebującej matce sprzętu do skutecznego pozyskiwania mleka kobiecego (obowiązek od 2022 r.);
  •  zachęcanie podmiotów leczniczych do podawania mleka z Banku Mleka Kobiecego noworodkom przedwcześnie urodzonym, w tym o znacznej niedojrzałości, które nie mogą być karmione mlekiem biologicznej matki, jednocześnie rekomendując prowadzenie działań na rzecz stymulacji laktacji u matki dziecka;
  • przestrzeń, w których udzielane są świadczenia zdrowotne skierowane do kobiet w ciąży i noworodków wolna od treści i działań reklamowych i marketingowych związanych z preparatami do początkowego żywienia niemowląt i przedmiotów służących do karmienia niemowląt, aby zmniejszyć ryzyko przedwczesnej rezygnacji z karmienia piersią;
  • profesjonalna opieka położnej w miejscu zamieszkania albo pobytu matki i jej dziecka,
  • wsparcie w zakresie karmienia piersią i poradnictwo laktacyjne udzielane przez położną nie kończy się po odbyciu wizyt patronażowych.

Bezpośrednio po urodzeniu dziecko należy położyć w pozycji na boku na klatce piersiowej matki, z główką skierowaną do piersi. W trakcie pierwszego kontaktu, trwającego co najmniej dwie godziny, powinno odbyć się pierwsze karmienie piersią. Kontakt „skóra do skóry” zapewnia nie tylko potrzebę bezpieczeństwa noworodka i wzmocnienie więzi rodzicielskich, ale również redukuje stres, działa przeciwbólowo, kolonizuje skórę i błony śluzowe dziecka florą bakteryjną matki, a także wyzwala u matki mechanizmy hormonalne wspomagające laktację. Zaspokojony pierwszym karmieniem noworodek może być syty nawet dwanaście godzin. Aktywizacja następuje w drugiej dobie życia, wówczas dziecko może mieć potrzebę przystawiania się do piersi co 1-3 godziny. W trzeciej dobie życia piersi zaczynają produkować coraz więcej pokarmu (nawał mleczny). Matka powinna karmić przynajmniej osiem do dwunastu razy na dobę. Konieczne jest też jedno lub dwa karmienia w nocy. Czas karmienia jest inny dla każdego dziecka. Uważa się, że dziecko powinno ssać pierś przynajmniej dziesięć minut, żeby ją opróżnić. Zarówno zbyt krótkie, jak i przedłużające się karmienia (trwające około godziny) wymagają dodatkowej oceny. Zaleca się również przystawianie dziecka naprzemiennie raz do jednej, raz do drugiej piersi. Jeśli dziecko opróżni jedną pierś i nadal wykazuje chęć ssania można zaproponować drugą.

Kobiety po porodzie powinny dostać odpowiedź na każde zadane pytanie. Personel medyczny powinien inicjować kontakt z kobietą po porodzie, szczególnie z taką, która boi się pytać i unika doradcy. Czasami drobna korekta chwytu lub niewielka zmiana pozycji może uratować laktację!

Magdalena Bednarczyk

 

 

 

 

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply